hindi ko alam kung bakit. pero minsan, para kang pinaglalaruan ng tadhana. para bang merong cosmic conspiracy na pagtripan ang buhay mo. parang wow mali.

nung high school, wala yatang araw na lumipas na hindi ako tinukso tungkol dito. hindi naman ako nag-iisa sa kalagayan kong ito. ang pagkakaalam ko, marami rin akong classmates na underdeveloped. kaya nga hindi ko talaga maintindihan kung bakit parati na lang ako ang napag-iinitan.

tandang-tanda ko pa, 2nd year high school ako nun. dalton. meron akong classmate na walang kasing lupet sa pang-aalaska. itago na lang natin sya sa pangalang ronald ian del mundo. isang araw, tinanong nya ko.

"sa tingin mo, pag wala ka bang paa magsusuot ka ng tsinelas?"

"shempre hindi noh. duh."

"eh bakit ka nakabra? WHAHAHAHAHA!!!"

ouch. tagos sa buto ang saket.

minsan naman, naisipan kong gumanti.

"ian, sinagot ka na ba ni fatima?"

"hindi nga eh"

"ay, kawawa naman... BASTED!"

"ayos lang... ikaw nga eh, BUSTLESS! WHAHAHAHAHA!!!"

sa paglipas ng panahon, medyo natanggap ko na rin naman na hindi na talaga sila lalaki pa. na hindi ko talaga mafi-fill ang cup ng smallest size na available sa mall. na kailangan kong magpanggap for the rest of my life by wearing every imaginable foam-padded contraption possible.

pero nitong mga nakaraang araw, parang sinusubukan ni hudas ang pasensya ko. nung nagmedical exam kasi ako sa unilever, nadetect na meron akong lump sa breast.

actually, matagal ko nang alam na meron ako nun. matagal ko na rin shang nafi-feel. hindi ko lang pinapansin.

siguro dahil nagwiwish ako noon na miraculously eh bigla na lang shang mawawala. magdidissolve. maglalaho na parang hershey's kisses na naiwan sa tapat ng tv.

pero hindi pala.

kaya nga kinabahan ako talaga nung inexamine ng company doctor yung boobies ko. alam ko kasi na madedetect nya yun. at nadetect nya nga. kaya pinakuha nya ko ng surgical evaluation mula sa ibang doctor.

ang una naming pinuntahan ni mama e yung family doctor/friend namin. si dr. gavino. oo, dr. hindi dra. at naghubad ako sa harap nya. pero ok lang. ginawa ko na rin naman yun before for an ecg. nandun pa nga yung anak nyang si karen na nagdodoctor din. sabi nya, napakaliit naman daw ng breasts ko. and napakaliit lang din naman nung lump. ginawan nya ako ng medical certificate. nakalagay dun na hindi naman daw kailangang operahan for now. ang boobies ko eh sadyang underdeveloped at shatty lang. whatever that means.

akala ko eh ok na yung certificate na yun. pero hindi pa pala. sabi nung company doctor, sa surgeon daw ako magpunta. kaya go naman ako ulit sa hospital. mag-isa. at dahil wala naman akong kilalang surgeon eh nagtanong na lang ako sa guy sa front desk. dr. j.r. galang daw. dr. na naman. walang available na doktora.

at this point, nagmistulang mardi gras na ang buhay ko. dinaig ko pa yata ang mga bakla sa carnivale sa rio. dahil lahat na yata ng tao e na-flash-an ko na ng boobs ko.

isa na dito ay yung assistant ni dr. galang. pinahiga nya ko sa bed at tinulungang magtaas ng shirt at bra.

"nako! napakaliit naman pala ng breasts mo! akalain mong tinubuan pa pala yan ng lump!"

tinawag nya na yung doktor. pagkatapos ng ilang minutong hipuan at salatan e ginawan nya ko ng referral. magpapabreast ultrasound daw ako.

kinabukasan, 10 am, pumunta ako sa radiology department. naghintay-hintay ng konti hanggang matapos ang mga buntis na nauna. napagkamalan pa nga akong buntis din. pagtawag sakin, pinapasok ako sa loob ng isang room na thank God e dim ang lighting. pinaghubad. pinagsuot ng gown. at pinahiga. right breast daw muna, sabi nung girl na ultra sounder. so nilagyan nya ng gel ang aking dede. at dinaanan ng magic wand na parang may roller sa dulo. paulit-ulit. tapos, yung left naman.

akala ko e dito na magtatapos ang lahat. but no. nakakunot ang noo ng ultra sounder. lumabas. may mga kinausap. pagbalik eh may dala nang reinforcement. lalaking doktor. nakakunot din ang noo. kung di ka ba naman talaga kabahan at pagpawisan ng malamig.

hala. sige. dinagdagan pa ang gel at nagpatuloy na naman ang pagpoprobe at pagpapagulong-gulong. at may binabanggit pa silang 9 o'clock zone b chuvanescence na hindi ko naman maintindihan.

habang nangyayari to, naisip ko na napaka-unromantic ng buhay ko. kasi, maraming babae dyan na sexy ang experience nang unang mahawak-hawakan ng lalaki ang boobs nila. at malamang, ang iniisip nila o sinasabi nun e "yeah baby... sinong nanay moh?!!!" samantalang ako, nakacross ang fingers at nagdarasal na "Lord. please. not. cancer." haller, yung last boyfriend ko nga eh hanggang sa noo lang ako nahalikan.

ang resulta? hindi pa naman daw ako mamamatay. at hindi rin naman daw sha cancer. ako daw e merong mga cystS.

hindi isa. hindi dalawa. tatlo. pero hindi pa naman daw kailangang operahan.

kung susumahin, walong tao na na hindi ko kapamilya ang nakakita ng boobs. lima dun eh hindi ko alam ang pangalan. apat ang mapanglait na nagsabi na napakaliit ng boobs ko. tatlo ang lalaki.

pero ang kinasasama ng loob ko... ang pinakamasaklap sa lahat... matapos nilang masilayan,laitin, hipu-hipuin, pahiram ng lubricant at pagulungan ng magic wand ang boobs ko, ako pa, ako pa ang nagbayad sa kanila.